O último barco – Domingo Villar

Non sei se pagou a pena agardar 10 anos pola terceira entrega de Leo Caldas. O caso é que a min gustoume moito.
Conseguín o libro antes de tempo porque teño quen me proporcionou exemplares de promoción, tanto en galego como en castelán. Eu lin o libro en galego, aínda que lle faltaba a revisión final, e teño que dicir que o notei. Había algunhas incorreccións que, ás veces, cortaban o fluxo natural da lectura.
Imos ao que interesa.
A trama, moi boa, parte da desaparición da filla do doutor Andrade, e non se sabe que foi dela, se está morta ou fuxiu, ata ben entrada a historia. Caldas, partindo do suposto de que a muller está defunta, e non por propia vontade, atopa algúns sospeitosos. Pero ata case o final non imaxinas quen é o malo, por certas pistas que empezan a encaixar. E non hai que perder de vista o prólogo.
A narración non é que sexa en tempo real pero é moi polo miudo, e de aí ven, supoño, o número de páxinas.
Os personaxes moi bos, coma sempre, sobre todo o pai de Caldas, e o interese mantense ata o final.
Moi recomendable e a ver se a próxima non tarda tanto.

VER entrada completa del libro

 

 

Deja un comentario

*

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra Política de privacidad, pinche el enlace para mayor información. ACEPTAR

Aviso de cookies